Wat begon met een feestelijk ontbijt, veranderde in een zwarte dag. Op zijn verjaardag, 8 augustus vorig jaar, krijgt Toby Korsten (25) een zwaar motorongeluk. Op enkele meters van huis gaat het helemaal mis. Na een jaar van operaties, tegenslagen, revalideren, maar ook bijzondere momenten, kijken we terug. De klap “Om mijn verjaardag te vieren, ging ik met mijn vriendin Jody, zus Sanne en haar vriend Eric ontbijten in Den Bosch. Aangezien ik de schuur van ons pap en mam in de Fokkershoek aan het ombouwen ben tot woning, kwam mijn oom die dag helpen. Op m’n gemak reed ik op de motor weer richting huis. In de laatste bocht kwam ik Peter tegen op zijn tractor, de buurman van iets verderop. We hebben elkaar door het hoge riet niet gezien op een weg waar je een beetje moet uitwijken voor elkaar. Ik remde zo hard dat ik bijna over de kop vloog, maar een botsing was onvermijdelijk. Daarna raakte ik buiten bewustzijn.” “Een paar minuten later kwam ik bij en vroeg ik Peter om de klep van mijn helm omhoog te doen. Toen hij zag dat ik het was, trok zijn gezicht wit weg. Dat beeld krijg ik niet meer uit mijn hoofd. Vanaf dat moment herinner ik me wat flarden, zoals de traumahelikopter die overvloog. Omdat ik buiten levensgevaar was, ging ik per ambulance naar het ziekenhuis.” Spoedoperatie In de ambulance ging het mis. Toby kreeg een interne bloeding bij zijn bekken en moest met spoed naar het Radboudumc. “Ze zagen direct dat ik mijn bekken had gebroken, een ‘ open boek fractuur’. Ik herinner me nog dat ze zeiden: ‘Toby, het gaat niet goed met je, we gaan je met spoed opereren.’ Ze hebben de bloeding gestopt en met een fixateur alles rechtgetrokken, een tijdelijke noodoplossing. Toen ik wakker werd, zag ik de pinnen door m’n lijf naar buiten steken. Ze waren direct eerlijk over de complexiteit van de breuken. Ik had mijn bekken, twee ruggenwervels en beide heupen gebroken, een klaplong en mijn sleutelbeen was losgekomen van mijn schouder. Wanneer je hoort wat er allemaal aan de hand is, denk je wel: ‘Verdomme zeg.’” Complexiteit De chirurgen weten niet goed hoe ze de breuken moeten opereren, waardoor de operatie wordt uitgesteld. “Een medisch team kwam samen en heeft me twaalf dagen later geopereerd. Een stevige ingreep die een dag lang duurde. De fixateur werd vervangen door ruim dertig onderdelen. Er is zelfs diamant overgevlogen uit Amerika, dus ik ben een dure heer!” Een paar dagen later zwelt zijn buik op: een wondinfectie. “Het was een soort vleesetende bacterie. Een flinke tegenvaller die uiteindelijk zorgde voor vier operaties, een vacuümpomp voor zeven weken en drie maanden lang antibiotica.” Mentaal Na de operatie was het tijd voor röntgenfoto’s. “Dat was een wereldopgave! Een bloedtransfusie volgde en ondertussen kreeg ik twee keer per dag fysiotherapie. Mentaal was het zwaar, ook omdat ik in een traumaziekenhuis lag, waardoor vaak op het laatste moment dingen wijzigen. In totaal heb ik er 4,5 week gelegen met de zorg van goede specialisten. Ons mam, pap, Jody, Sanne, Eric en opa zijn veel langs geweest en ik heb hele goede vrienden, familie en collega’s die me veel steun en kracht hebben gegeven!” - D’N HADEEJER 24
RkJQdWJsaXNoZXIy MzM5NTg2Ng==