Gezellige chaos Samen met haar man Maik runt Nicol een groot en levendig gezin. Hun vier kinderen zijn inmiddels 18, 22, 23 en 24 jaar oud. Een gemiddelde dag in huize Van Zutphen omschrijft ze als “chaotisch, maar gezellig”. Een vroege vogel is Nicol niet. “Ik sta nét op tijd op en ga dan als een wervelwind door het huis.” De avonden en de weekenden zijn haar favoriete momenten. “Dan is het hier zoete inval. Als ze ’s avonds één voor één thuiskomen van het stappen en aan de keukentafel vertellen wat ze hebben meegemaakt, geniet ik.” Ze is er trots op dat haar kinderen het goed met elkaar kunnen vinden. “Ze helpen elkaar en doen veel samen. Ze zitten bijvoorbeeld allemaal in hetzelfde zeskampteam en vorig jaar reed ik met drie dochters mee tijdens de Brasscross. Waar ik ook trots op ben, is dat ze allemaal vrijwilligerswerk doen. Dat is bij de jeugd tegenwoordig niet altijd meer vanzelfsprekend.” Werken vanuit gevoel en oprechte aandacht Ze wist al heel vroeg dat ze met mensen wilde werken. Als klein meisje droomde ze van een leven als clown of acrobaat in het circus, maar de zorg trok uiteindelijk toch meer. “Waarom precies weet ik eigenlijk niet. Niemand in mijn omgeving werkte met mensen met een beperking, maar ik voelde me daar meteen toe aangetrokken.” Ze werkte 25 jaar op De Binckhorst met mensen met gedragsproblemen. Toen veranderingen in de zorg haar werkplezier onder druk zetten, overwoog ze om helemaal te stoppen. “Ik heb daar drie weken over nagedacht”, zegt ze. “Maar toen dacht ik: dit is gewoon wat ik het liefste doe.” Tegenwoordig werkt ze in Veghel op een woongroep voor mensen met een verstandelijke beperking. Daar voelt ze zich helemaal op haar plek. “Je krijgt direct terug wat je geeft. Als je blij binnenkomt, krijg je vaak ook vrolijkheid terug. Soms zijn het hele kleine dingen die een succes zijn. Dat iemand aan tafel komt eten of iets doet wat eerder niet lukte. Daar zit voor mij de voldoening in.” Volgens Nicol draait goede zorg vooral om gevoel en oprechte aandacht. “Je moet het menen. Mensen prikken er dwars doorheen als je niet echt bent. Je moet iemand accepteren zoals hij is, ook als dat soms lastig gedrag betekent. Daarna kun je pas verder kijken naar wat iemand nodig heeft.” De Hofdames Carnaval speelt al haar hele leven een belangrijke rol. Als dansmarieke zette ze haar eerste stappen in het carnavalsleven. Later ontstond vanuit een vriendinnengroep iets wat inmiddels een begrip is geworden: de Hofdames. Achttien keer deden ze een act op de Pronkzittingen. “We hebben ontzettend veel meegemaakt en vooral heel veel gelachen.” Toen vriend Hans van Hemmen Prins Carnaval werd, zijn ze meteen meegegaan naar alle activiteiten van de Carnavalsstichting. “We hebben ons er gewoon een beetje tussen gewurmd.” Vanwege verhuizingen en andere ‘ Als het thuis goed is, dan is het eigenlijk al goed’ 8 - D’N HADEEJER
RkJQdWJsaXNoZXIy MzM5NTg2Ng==