WAAR HEBBEN JULLIE ELKAAR ONTMOET? Het begon als vrienden in Mechelen. Allebei studeerden ze interieurdesign en waren regelmatig samen te vinden in de kroeg. Pas toen ze weer in Nederland woonden, Bram in Den Bosch en Esther in Nijmegen, sloeg de vonk over. HOE ZIJN JULLIE HIER BELAND? ‘‘Bram komt oorspronkelijk uit Eerde en ik uit Meijel, een dorp in Limburg. Aanvankelijk hebben we een tijd met vrienden in Vught gewoond, maar zij verhuisden naar Heeswijk-Dinther. Wij verhuisden uiteindelijk naar Den Bosch. Enerzijds omdat we beiden toe waren aan een eigen plek, anderzijds omdat er een kinderwens was die steeds meer op de voorgrond stond. We hebben heerlijk gewoond in Den Bosch, maar voelden ons meer dorps- dan stadsmensen.” Na een tijd rondkijken viel het oog op Heeswijk-Dinther. ‘‘Ik kwam vroeger altijd graag in de Zwaan en heb hier familie wonen, dus het gevoel was gelijk goed’’, zegt Bram. ‘‘Dit huis viel op vanwege de uitstraling, de charme en de ruime tuin. We zijn er vol voor gegaan!’’, vult Esther aan. HUIS GEKOCHT, EN TOEN? ‘‘Het tuinhuis bouwden we als eerste, ook wel ons gezellig IKEA huisje genoemd, voordat we aan de begane grond van het huis begonnen. In de winter was het ijskoud en stonden we de boterhammen te smeren met de winterjas aan. We sliepen in huis op de eerste verdieping, maar moesten dan wel door onze bouwval naar boven. Het was een beetje tobben, maar dat heeft ook wel weer iets. Het is geen bouwval meer, maar we zijn nog niet klaar. Kijk maar naar de raambekleding, die missen we nog!’’ VERHUIZEN NAAR EEN DORP, HOE VOELT DAT? ‘‘Het is grappig, want toen we het huis kochten, wist een groot deel van Heeswijk-Dinther al wie wij waren, maar wij kenden nog niemand. Die zomer zaten we op het terras, tussen twee andere stellen, die ons aankeken met de vraag op het gezicht: ‘Wie zijn jullie?’ Heel anders dan in Den Bosch’’, zegt Bram. ‘‘Het voelde snel als thuis, mede door de gastvrijheid van de buren’’, vervolgt Esther. ‘‘Ze kwamen vaak aan om te horen hoe het ging en wisten na de eerste ontmoeting de namen van de kinderen. Het is een leuke wisselwerking, wij brengen regelmatig soep en de kinderen komen vaak terug met wat lekkers.’’ WAT MAAKT HEESWIJK-DINTHER BIJZONDER? ‘‘Het heeft voor een klein dorp veel te bieden en is erg actief. De Solexrace, De Kersouwe en de feesten bij de abdij zijn mooie extra’s.’’ Lachend gaat Esther verder: ‘‘Ik heb ook een moestuin en Bram al een winter zwemclubje; ondertussen hebben ze zelfs al twaalf leden. Maar het gaat meer om de thee en het gebak dan het zwemmen hoor.’’ ZIJN ER NOG DINGEN DIE JULLIE MISSEN IN HET DORP? ‘‘Niets wat we zo zouden kunnen bedenken. In Den Bosch was er een park in de stad, dat heb je hier niet. Er is wel de abdijtuin en de bossen, daar ben je ook zo. Misschien nog gratis live muziek op iedere zaterdagavond?’’ TOEKOMSTPLANNEN Veel ideeën en dromen, maar geen serieuze toekomstplannen. ‘‘De droom is een camping in de buurt, maar dan moet er nog geld geërfd worden, want na de verbouwplannen blijft er niet veel over. Nee hoor, we zijn tevreden hier in de Zijlstraat.’’ TEKST Marleen Kuijpers FOTOGRAFIE Ronald van Hastenberg VORMGEVING Esmée Geubbels D’N HADEEJER - 23
RkJQdWJsaXNoZXIy MzM5NTg2Ng==