Wat is het dierbaarste cadeau dat je ooit hebt gekregen? Anita Smulders-van Casteren (65) en Elay (4) “Het mooiste cadeau is iets wat de kinderen zelf maken. Bijvoorbeeld een mooie tekening of een versierde steen die ze na school mee naar huis nemen. Eigenlijk alles wat ze zelf maken. Dure cadeaus hoef ik niet, dat vind ik niks. Het gaat om het gebaar. Mijn drie dochters en negen kleinkinderen zijn het mooiste wat er is.” Amé van Zutphen (27) “Misschien een suf cadeau, maar wél eentje dat ik iedere dag gebruik: een airtag. Ik ben een ontzettende chaoot, dus die heb ik aan mijn sleutelbos hangen. Ik denk dat ik hem wel zo’n drie keer per dag gebruik om te kijken waar mijn sleutels liggen. Een van de mooiste cadeaus was een reisje naar Rome, samen met mijn moeder. Dat was de eerste keer, dat mijn moeder en ik, naast moeder en dochter, ook echt vriendinnen waren.” Hanny van der Heijden (60) “Het dierbaarste cadeau zijn onze twee geadopteerde kinderen uit China. Dat was echt een cadeautje. Destijds waren ze 1 jaar en 1,5 jaar en inmiddels zijn ze 26 en 23 jaar, dus ze zijn al heel lange tijd bij ons. Omdat het anders is dan dat je zelf zwanger wordt, is het meer een cadeautje, omdat het dan toch nog kan. Het waren twee bijzondere reizen die we gemaakt hebben naar China. Daarna zijn we nog een keer terug geweest toen ze iets ouder waren.” Stan Bosch (31) “Dat is voor mij eigenlijk heel simpel: dat is mijn zoontje. Dat is wel echt mijn dierbaarste cadeau. Verder kan ik eigenlijk niet echt iets opnoemen, behalve dat het ook een groot cadeau is wanneer iedereen om me heen gezond is.” Hans Swartjes (65) en Giem (1) “Ik wil anderen niet tekort doen, maar dat zijn toch echt mijn kleinkinderen. Ik heb er inmiddels vier, van wie Giem er eentje is. Op woensdag zijn ze de hele dag bij ons en de oudste gaat inmiddels naar school. Later op die dag, rond etenstijd, schuift de rest van de familie gezellig aan. Dat is mijn dierbaarste cadeau.” Henny van Creij (67) “Toen ik 50 werd, heb ik van de kinderen een parachutesprong gekregen. In Teuge ben ik samen met mijn zoon Kristen en broer Ad gesprongen, dat was heel bijzonder. Wat ik nog goed weet is dat ons mam op de grond stond te huilen. Die vond het zo mooi en had dat ook zo graag gedaan, maar durfde niet. Ze was toen al in de tachtig. Het was echt een supergave ervaring. Ik zou zo nog een keer gaan!” DORPSPRAAT TEKST Maud van de Wetering FOTOGRAFIE Annerieke van den Broek VORMGEVING Eveline van Roessel D’N HADEEJER - 11
RkJQdWJsaXNoZXIy MzM5NTg2Ng==