Ook bij de fotoclub is hij al jaren actief. Sinds januari 2006 is hij lid en elk jaar werkt hij mee aan de expositie op Moederdag. De club telt inmiddels zestig leden. Piet is vanaf het begin penningmeester en geniet ervan om anderen te zien groeien. “Je leert van elkaar”, zegt hij. Ter ere van zijn 80e verjaardag twee jaar geleden, was hij zelf het jaarlijkse fotografie-onderwerp. Alle leden vereeuwigden hem op de gevoelige plaat: prachtige foto’s, elk met een eigen verhaal, met Piet in de spotlights. Van hardsteen tot albast Na zijn pensionering begon Piet met beeldhouwen en dat groeide al snel uit tot een grote liefde. Hardsteen, albast, marmer: allerlei steensoorten worden met hamer, beitel, vijl, schuurpapier en polijstwerk, langzaam omgevormd tot kunst. Hij houdt van het fysieke werk, het geduld en het langzaam tevoorschijn komen van een vorm. Zijn laatste beeld maakte hij voor zijn vrouw Netty: “Nadat ze drie maanden op Laverhof heeft moeten verblijven, heb ik een beeld van ons samen gemaakt, om te laten zien dat we eindelijk weer samen zijn.” Een schaakbord vol herinneringen In april 1974 werd Piet lid van de schaakclub. “Ik ben nog steeds lid van deze club. Ik vind het denken, de competitie en een ander de baas kunnen prachtig”, zegt hij lachend. Achter die woorden schuilt een halve eeuw betrokkenheid: hij was voorzitter, competitieleider, organiseerde toernooien, regelde prijzen en hielp bij jubilea. Voor Piet is schaken meer dan een spel. Het houdt hem scherp, brengt hem onder de mensen en geeft hem een plek in een gemeenschap. “Gelukkig vindt Netty het goed dat ik zo vaak weg ben”, voegt hij toe. Een carrière in dienst van de samenleving Piets werkzame leven begon op 9 december 1964 bij de gemeente Waalwijk, afdeling Burgerzaken. Daarna volgden functies bij bevolkingsonderzoek, de sociale dienst en later beleidsfuncties bij de gemeenten Veghel en ’s-Hertogenbosch. Hij werkte op het gebied van welzijn, subsidies, sport en cultuur. “Van alle werkzame jaren waren de laatste vijf het leukst”, zegt hij over zijn tijd bij de gemeente. Hij was toen gemeentelijk coördinator voor de bouw en ontwikkeling van de Bossche Verkadefabriek en het omliggende gebied. Het paste perfect bij hem: organiseren, verbinden, ondersteunen. Alle terreinen waarop hij ooit had gewerkt, kwamen samen. Na zijn gymnasiumdiploma volgde Piet diverse opleidingen. Hij begon aan filosofie, rondde tijdens zijn militaire dienst de opleiding sociale dienst af en studeerde daarna - naast zijn fulltime baan - sociologie aan de Katholieke Hogeschool Tilburg (UvT, red.). Die studie maakte hij uiteindelijk niet af. “Mijn onderbouwing was door mijn werkervaring te praktisch en niet wetenschappelijk genoeg. Omdat ik in die tijd ook aan het verhuizen was en een jong gezin had, ben ik gestopt.” In de zomer van 1995 ging het mis: Piet kreeg een burn-out, had veel lichamelijke klachten en kwam thuis te zitten. ‘ Altijd doorgaan, zelfs als het leven ingewikkeld wordt’ ‘Met wat aanpassingen lukt nog veel’ D’N HADEEJER - 9
RkJQdWJsaXNoZXIy MzM5NTg2Ng==