TEKST Ardith Manders FOTOGRAFIE Ronald van Hastenberg VORMGEVING Eveline van Roessel Het is bijzonder om te zien wat zo’n ‘huisdier’ kan betekenen. Sacha denkt dat robotisering in de psychogeriatrische zorg niet snel zal toenemen, hoewel er nu al technologische hulpmiddelen worden gebruikt, zoals een ‘uit bed alarm’ en ‘leefcirkels’. “Het zal lastig zijn voor robots om nog meer taken over te nemen. De mensen op psychogeriatrische afdelingen zullen de gerobotiseerde hulpmiddelen niet goed begrijpen, omdat zij de opdrachten of signalen van een robot niet kunnen plaatsen.” Daarnaast benadrukt Sacha dat de zorg voor deze doelgroep ook veel bestaat uit sociale en emotionele ondersteuning. Het gaat om persoonlijke aandacht, een gesprekje aan tafel of samen een spelletje doen om het brein te stimuleren. “Gelukkig maar dat dit mensenwerk blijft”, besluit ze. ‘Deze interactieve poezen en honden zorgen voor geborgenheid’ Contact met robotdieren in de zorg Ook in de zorg heeft robotisering zijn intrede gedaan. Op de psychogeriatrische afdelingen van Laverhof, Cunera De Bongerd, hebben ze sinds kort interactieve robothonden en robotpoezen. Sacha de Visser (51), medewerker welzijn en helpende plus op afdeling Lindelaan, ziet dagelijks wat de robotdieren betekenen voor de bewoners. “Deze interactieve poezen en honden zorgen voor geborgenheid. Onze bewoners praten tegen de dieren, aaien ze en nemen ze liefdevol op schoot. De dieren reageren op aanraking. De poes knort, spint en rolt lieflijk op de rug. De hond blaft, kwispelt met zijn staartje en beweegt met zijn kopje. Vooral als cliënten onrustig zijn, bieden de robotdieren uitkomst. Door het ‘huisdier’ te verzorgen en ermee te knuffelen, ervaren bewoners rust en voldoening. “Eerder hadden we pluche knuffels. Het verschil is duidelijk merkbaar. De interactieve elementen maken het contact echter en betekenisvoller.” Sacha vertelt over een dame die, toen ze nog zelfstandig woonde, altijd een poes naast zich had zitten tijdens het eten. Toen ze op Lindelaan kwam wonen, was ze erg in zichzelf gekeerd, praatte weinig en at heel slecht. Nu zit de robotpoes naast haar tijdens de maaltijden. Ze praat tegen het dier en haar eetlust is zichtbaar verbeterd. D’N HADEEJER - 21
RkJQdWJsaXNoZXIy MzM5NTg2Ng==