d'n HaDeejer februari 2026

‘Dat was gewoon wie ze was’ “Als je aan ons mam denkt, dan denk je aan creativiteit. Ze knutselde, naaide, breide, haakte. Er was niets wat ze niet kon. ‘Dat maakt Tonny wel’, werd in onze omgeving vaak geroepen.” Als Loret Dirkx (48) over haar moeder Tonny Dirkx-Nuijen vertelt, hoor je haar trots over de veelzijdigheid die zo typisch voor haar moeder was. “Ze maakte carnavalsoutfits en knutselde decorstukken voor de pronkzitting. Ook maakte ze ooit van papier-maché de ezel, kameel en drie koningen in de Dintherse kerststal.” Niemand had twee linkerhanden in de familie Nuijen. Wat Tonny maakte, deed ze niet voor zichzelf, maar voor anderen. Voor familie, buren en vrienden. “Dat was gewoon wie ze was.” Loret moet lachen als ze terugdenkt aan een uitspraak van haar moeder. “Ik weet dat ons mam wel eens zei: ‘Als ik overlijd, dan zet ons Loret hier een grote vrachtwagen neer en gooit ze er alles in’. Het tegenovergestelde blijkt waar. “Ik heb heel veel van haar creaties meegenomen, waaronder twee eenvoudige kerstboompjes, gemaakt van multiplex, met een figuurzaag gevormd en een rood lint eromheen. Heel simpel, maar daar was ze trots op. Al denk ik dat ze nooit had verwacht dat het zoveel waarde zou krijgen.” De boompjes staan nu ieder jaar met kerst voor het raam. Ze herinneren Loret aan de warmte van thuis. Aan de zoete inval, de koekjes en snoepjes op tafel, de koffie die altijd klaarstond. Aan een huis waar iedereen welkom was. Tonny en ook haar man Jan stonden voor iedereen klaar. “Ons mam schreef rijmpjes, verzon liedjes en zong in de bus bij uitstapjes van de Zonnebloem. Ze werd door kinderen uit de buurt liefkozend ‘oma Tonny’ genoemd. Dat blijft fijn om aan terug te denken.” 23 D’N HADEEJER -