d'n HaDeejer januari 2026

GROOT INTERVI EW Prins Carnaval Al jaren stond Frank op de verdachtenlijst van Snevelbokkenland. “Mijn gedachten gingen alle kanten op, toen ze me vroegen of ik Prins Carnaval wilde zijn. Ik vroeg me af of ik dat wel kon en waarom ik gekozen werd. Het is natuurlijk eervol, maar ook een verantwoordelijkheid. Je doet het niet alleen voor jezelf. Als prins ben je vier dagen heerser van HDL en een uithangbord van de stichting.” Toen in november het grote geheim werd onthuld, reageerde zijn omgeving enthousiast. Zijn ouders hadden tranen in hun ogen van blijdschap. Zelf vond hij het best lastig om het nieuws geheim te houden. “Ik ben eerlijk en recht door zee. Brenda en ik moesten echt bluffen en pokeren.” Handgemaakte steek Tijdens hun 12,5-jarige huwelijksfeest kroonde zijn schoonmoeder hem al als Prins Carnaval met haar handgemaakte prinsensteek, omdat dat een langgekoesterde droom van Frank was. De steek komt nu opnieuw tevoorschijn, samen met de lange veer die zoon Jiem trots uit een koker haalt. Frank loopt niet alleen voorop in de polonaise: zijn adjudant is Selly. “Jaren geleden beloofden we elkaar dat we elkaar zouden vragen, als een van ons ooit prins of prinses zou worden.” De speeches zijn geschreven, de spelregels bekend. ”Als ik de steek ergens laat liggen, dan kost me dat een blad bier. Bij de bakker noemen mensen me nu soms ‘Hoogheid’”, lacht hij. Ferrari-coureur “Vanaf mijn vijftiende riep ik al: als ik vijftig ben, wil ik een rode Ferrari.” Die jongensdroom kwam tien jaar eerder uit; de timing was alleen niet zo handig. “Kort daarna kwam dit huis aan de Veldstraat te koop. Brenda vond dat ik de auto maar moest afzeggen, maar na een nachtje slapen besloot ik er toch voor te gaan. Ik had alles doorgerekend en loop niet in zeven sloten tegelijk.” Als de koeien in maart blij de wei in rennen, rijdt Frank vrolijk zijn Ferrari uit de garage. “Als ik bij het tankstation gas geef, dan horen ze me bij de bakker al aankomen”, vertelt hij met een twinkeling in zijn ogen. Hij doet ook mee aan tourritten voor goede doelen, zoals voor het Vergeten Kind en mensen met een beperking. “Ik rijd er zelf graag in, maar maak ook anderen graag blij.” Tegelzetter Dat Frank een echte doener is, bleek al vroeg. Na de mavo ging hij naar de mts met de droom om technisch tekenaar of architect te worden. “Voor de mavo hoefde ik niet veel te doen, maar de MTS paste zich niet echt aan mij aan. Ik heb twee keer over het eerste jaar gedaan en ben toen van school gegaan.” Via Maarten van der Pas kwam hij in aanraking met het tegelzettersvak. ”Dat leek me wel iets.” Hij leerde het vak bij de praktijkopleiding in Den Bosch en werkte voor verschillende bazen. Na zeven jaar bij Ronny van der Doelen te hebben gewerkt, besloot hij op zijn 33e om voor zichzelf te beginnen. “Elke dag is anders. Ik vind het mooi om te bedenken hoe ik iets ga maken.” De spreuk ‘Droom grote dromen’ uit de slaapkamer van zijn zoon is Frank van Aspert (44) op het lijf geschreven. De tegelzetter met de rode Ferrari, die kansen pakt en verschillende petten past. Ook de prinsensteek zit hem als gegoten. “Ik wil graag iets betekenen voor het dorp en helpen waar ik kan.” D’N HADEEJER - 7