d'n HaDeejer december 2024

Kerstmis, vluchteling Oh Jezus, ik weet nog precies hoe jij met je vader en moeder van verre vluchtte door wouden met flinke bries en jullie de hemel dankten aan open sterren. Zo ben ik ook uit een Afrikaans land vertrokken, zonder familie, vader al dood, oorlogsstrijd liep compleet uit de hand; ik betaalde veel geld, over zee met een boot. Jij vond onderdak in een krib in een stal, ik zwierf over vier landen, welkom en niet, elke plaats speelde zijn eigen bal met Jahweh in ieders hoog verschiet. Ik had ook geluk, vond een vaste fijne plek, hoorde ook herders met schapen springen, kreeg van ‘koningen’ eten met bestek en kan met vrienden mijn Allah bezingen. Dat in veel landen de oorlog nog woedt en mensen vluchten van huis en haard, dat doet onze wereld echt geen goed; ik bid met jou: “Breng snel vrede op aard”. Ad van Schijndel, december ’24 d’n HaDeejer - 27 Waarom heb je ervoor gekozen om norbertijn te worden? “Bij toeval was er in mijn parochie vroeger een kapelaan die norbertijn was. Die heeft ervoor gezorgd dat ik na de basisschool op het gymnasium tegenover de abdij terecht kwam. Daar heb ik het kloosterleven ontdekt. In Tilburg studeerde ik sociale arbeid, maar uiteindelijk heb ik toch gekozen voor opbouwwerk binnen de norbertijnen- parochie van Tilburg-Noord. Via de vredesbeweging en Pax Christi kwam ik in de politiek terecht en na acht jaar was het tijd om te kiezen. Mijn eerste gevoel bleef sterk, het gemeenschapsleven trok me aan. De bijbel is mijn fundament. Als norbertijn ben ik zowel naar binnen als naar buiten gericht, ik houd van die combinatie. Misschien voel ik me daarom zo verbonden met de norbertijnen in bijvoorbeeld India. Diverse keren mocht ik als abt onze dochter-abdij in Jamtara bezoeken en dat heeft me ontzettend verrijkt. Gemeenschapsleven en actief betrokken in de samenleving via programma’s voor de allerarmsten, heb ik daar als grote bevestiging gezien en ervaren.”